به خرید

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 14 خرداد 1398 توسط ab azizi
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 14 خرداد 1398 توسط ab azizi

روش دلفی و انواع آن

یکی از روش های کسب دانش گروهی مورد استفاده، تکنیک دلفی است  که فرایندی است که دارای ساختار پیش بینی و کمک به تصمیم گیری در طی راندهای پیمایشی، جمع آوری اطلاعات و در نهایت، اجماع گروهی است در حالی که اکثر پیمایش ها سعی در پاسخ به سؤال چه هست؟ دارند، دلفی به سؤال چه می تواند/ چه باید باشد؟ پاسخ می دهد. با توجه به اینکه امروزه تکنیک دلفی در تحقیقات آینده پژوهی به شدت مورد توجه و استفاده قرار می گیرد، این مقاله، به تفصیل این تکنیک را از نظر تاریخچه، تعریف، انواع، اهداف و کاربردها، شرایط کاربرد، اجزای اصلی، فرایند، مزایا و محدودیت ها و پیشنهاداتی برای بکار گیری بهتر روش، شرح می دهد.

www.rava20.ir

 

با توجه به اهمیت و کاربردهای مختلف، انواع گوناگونی از دلفی قابل تمیز است. حتی برخی، گروه های کانونی را نیز در زمره انواع دلفی تلقی می کنند یعنی بر این عقیده اند که میزگردها و جلسان طوفان فکری نیز، به نوعی، دلفی به حساب می آید اما به نظر این نظریات با دلفی هم خوانی ندارد.

وودنبرگ انواع دلفی را به سه گروه تقسیم می کند:

دلفی سنتی این نوع دلفی که همان روش استفاده شده توسط ابداع گنندگان آن است دو کاربرد دارد: پیش بینی و برآورد شاخص های نا شناخته. از این روش برای تعیین توافق صاحب نظران درباره پیش رفت های آینده در زمینه علم و فن آوری نیز استفاده می شود.

دلفی سیاسی این نوع دلفی در پی رسیدن به توافق نیست، بلکه در پی رسیدن به مهم ترین دیدگاه های مخالف در زمینه یک موضوع سیاسی روز است. هدف اصلی این نوع دلفی دست یابی به طیف مواضع و دیدگاه های موجود در اجتماع است.

www.rava20.ir

دلفی تصمیم گیری- این دلفی برای دست یابی به تصمیمات مشترک گروهی از افراد متفاوت در مورد مسئله خاص به کار می آید. معمولا موضوع تصمیم گیری پیچیده، چند بعدی و فرآیند ارتباط ساختاری یک گروه متخصص در حل صحیح و ریشه ای آن موثر است.

 


طبقه بندی: روش تحقیق، 
نوشته شده در تاریخ جمعه 10 خرداد 1398 توسط ab azizi

روش پنیر سوئیسی چیست؟!



طبقه بندی: روش تحقیق، 

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 8 خرداد 1398 توسط ab azizi

روش جمع آوری اطلاعات

جمع آوری اطلاعات در یك پژوهش علمی از حساسیت زیادی برخوردار است و برای آن كه نتایج به دست آمده قابل اعتماد و نتیجه گیری باشد باید كلیه اطلاعات به طور مرتب و سیستماتیك جمع آوری شوند . برای جمع آوری اطلاعات از روشهای متعددی استفاده می شود كه انتخاب هر روش با توجه به شرایط و نوع اطلاعات مورد نظر صورت می گیرد . در یك پیش نویس طرح تحقیقاتی جزئیات روشهای جمع آوری اطلاعات و همچنین وسایل و ابزارهای مورد استفاده و میزان اعتبار هر كدام و چگونگی اعمال كنترل بر روی هر یك از روشها باید ذكر گردد . به طور كلی روشهای جمع آوری اطلاعات شامل مشاهده ، مصاحبه استفاده از اطلاعات موجود است .

مشاهده : عبارت است از كاربرد تكنیكهایی كه می تواند از یك مشاهده عینی ساده تا روشهایی نیازمند به مهارتهای ویژه مثل معاینه بالینی یا كاربرد دستگاههای پیچیده رادیولوژی ، بیوشیمیایی و میكروبیولوژی را شامل شود .

www.rava20.ir

مصاحبه و پرسشنامه كتبی ( چهره به چهره ) : روشهای جمع آوری اطلاعات است كه در آن مصاحبه شوندگان به صورت فردی یا گروهی به طور شفاهی مورد پرسش قرار می گیرند در استفاده از پرسشنامه كتبی كه توسط پاسخگو پر می شود سئوالات به صورت مكتوب ارائه شده و پاسخ دهنده باید به صورت نوشته جواب دهد .

استفاده از اطلاعات موجود مانند گزارشهای درمانی یا سایر پرونده های بیمارستانی و .. استفاده از این مدارك بایستی یقین حاصل شود كه اطلاعات موجود دارای اعتبار است . از آن جا كه این اطلاعات معمولاً توسط تعدادی از پزشكان و كاركنان كه احتمالاً تعاریف تفاوتی را در پبت اطلاعات بكار می برند ، تهیه شده است باید به تعاریف مورد استفاده توجه خاصی داشت . امكان بروز خطا در هنگام استخراج اطلاعات از مدارك نیز وجود دارد . بعضی از دست نوشته ها ناخواناست و یا لازم است كه پیگیری شوند . برخی از اطلاعات مورد نیاز نیز در پرونده ها موجود نیست و یا ناقص ثبت شده است . در مقابل مزیتی كه استفاده از داده های موجود دارد ، ارزان بودن آن است .

معمولاً برای جمع آوری هر نوع اطلاعات ، راههای مختلفی وجود دارد مثلاً اطلاعات مربوط به شیوع بیماری فشار خون ممكن است از راه اندازه گیری فشار خون ( مشاهده ) ، یا سئوال از افراد در مورد اینكه آیا هرگز پزشكی به آنها گفته است كه مبتلا به پر فشاری خون هستند ( مصاحبه ) و یا از راه مراجعه به پرونده پزشكی ( اطلاعات موجود ) بدست آورد . بر حسب روشی كه انتخاب می شود ، دقت اطلاعات حاصله متفاوت خواهد بود . دقت كار را بایستی با میزان عملی بودن آن متعادل نمائیم و روشی را انتخاب نمائیم كه حداكثر دقت را تامین نماید .

در انتخاب یك روش برای جمع آوری اطلاعات نكات زیر را در نظر داشته باشید :

نیاز به پرسنل ، مهارتها ، زمان ، وسایل كار و سایر تسهیلات در مقابل آنچه كه موجود است .

قابل قبول بودن شیوه كار برای افراد تحت مطالعه از جمله عدم ایجاد ناراحتی ، نگرانی و عوارض ناخواسته .

این احتمال كه روش مورد استفاده در مورد تقریباً تمامی افراد ، اطلاعات مورد نیاز را بدست آورد .

اگر احیاناً افراد زیادی پاسخ به یك سئوال را ندارند خود سئوال مناسب نیست .

برای جلوگیری از اشتباه در كاربرد اصطلاحات ، تفاوتهای بین روشهای جمع آوری داده ها به ابزار مربوط به این كار ذیلاً آورده شده است .

در روش مشاهده : ابزار می تواند چشم ، قلم و كاغذ ، ساعت ، ترازو ، میكروسكوپ و ..باشد .

در روش مصاحبه و پرسشنامه: ابزار می تواند برنامه مصاحبه ، ضبط صوت ، پرسشنامه باشد .

در روش استفاده از اطلاعات موجود ، ابزار می تواند چك لیست ، فرم ثبت اطلاعات باشد .

در مورد نحوه طراحی مصاحبه و پرسشنامه های كتبی در كتب مربوطه به تفصیل بحث شده است .

 

جدول : مزایا و معایب روشهای مختلف جمع آوری داده ها

روش

مزایا

معایب

استفاده از اطلاعات موجود

- ارزان : برای اینكه داده ها از پیش آماده است .

- آزمایش روندهای گذشته را ممكن می سازد .

- داده ها همیشه براحتی در دسترس نیستند .

- ملاحظات اخلاقی ممكن است پیش آید .

- اطلاعات ممكن است ناقص و غیر دقیق باشد .

مشاهده

- جزئیات موضوع بررسی میشود .

- تورش مشاهده ( پژوهشگر ممكن است تنها به نكاتی كه به نظرش جالب می آید توجه كند .)

- وجود مشكلات اخلاقی ( مسائل شخصی و محرمانه )

- نیاز به آموزش كامل دستیاران

 

- می توان در مورد نكاتی كه در پرسشنامه ذكر نشده كسب اطلاع كرد .

- حضور پرسشگر می تواند در پدیده مورد مشاهده تاثیر بگذارد .

مصاحبه

- برای بی سوادان مناسب است .

- روشن نمودن سئوالات امكان پذیر است .

- در مقایسه با پرسشنامه كتبی درصد پاسخ بیشتری بدست می آید .

- حضور مصاحبه كننده می تواند در پاسخ مصاحبه شونده تاثیر بگذارد .

- ثبت وقایع ممكن است در مقایسه با روش مشاهده ناقص باشد .

اجرای پرسشنامه كتبی

- هزینه كمتری دارد .

- برای بی سوادان قابل استفاده نیست .

 

- به علت ناشناس ماندن پاسخ دهنده پاسخها با صداقت بیشتری داده می شود .

- درصد پاسخهایی كه می رسد پایین است .

- سئوال را ممكن است درست نفهمد .

www.rava20.ir

فرم ثبت اطلاعات : وسیله ای است كه توسط محقق طراحی می شود تا اطلاعات مورد نیاز پروژه در آن ثبت شود . در تحقیقات پزشكی استفاده از فرم اطلاعاتی شاید متداول تر از پرسشنامه و مصاحبه باشد . در این فرم ، اطلاعات مربوط به هر فرد آزمودنی ، كه ممكن است حاصل مشاهده و معاینه او و یا استخراج شده از پرونده و یا جواب آزمایشهای پاراكلینیك وی باشد در یك یا چند فرم اطلاعاتی وارد می شود  . در مواقعیكه تعداد متغیرها محدود است می توان اطلاعات نزدیك به 20 یا 25 نفر را در یك برگ از فرم اطلاعاتی وارد كرد . چرا كه در هر سطر از فرم اطلاعاتی می توان اطلاعات یك فرد را وارد كرد .

 


طبقه بندی: روش تحقیق، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 8 خرداد 1398 توسط ab azizi

- نمونه گیری                                                                                          

جامعه هدف : جامعه ا ی است كه محقق مایل است نتایج رابه آن تعمیم دهد .

جامعه مورد مطالعه : جامعه  ای است كه نمونه از آن انتخاب شده است این جامعه لازم است در طرح پیشنهادی به طور واضح تعریف شود .

نمونه گیری : یعنی انتخاب تعدادی از افراد از یك جامعه مشخص و تعریف شده علت نمونه گیری آن است كه اولاً مطالعه در كل جامعه بسیار پر هزینه و اتلاف كننده زمان است . ضمن اینكه در بسیاری از موارد نمی توا ند جامعه را به طور دقیق تعیین نمود ( به عنوان مثال  : جامعه دقیق بیماران مبتلا به بیماریهای كرونر قلبی را نمی توان تعیین كرد) . ثانیاً اگر نمونه به اندازه كافی بزرگ و نماینده جامعه مورد مطالعه باشد می توان اطلاعاتی در مورد جامعه بدهد كه مورد اعتماد و اطمینان باشد .

هر نمونه بایستی واجد دو خصوصیت باشد ، نخست آنكه اندازه یا حجم منطقی داشته باشد و دوم اینكه مصرف یا نماینده جمعیتی باشد كه از آن بدست آمده است .


نقش تفسیر آماری عبارت است از صدور مجوز برای تعمیم نتایج حاصل از نمونه به جمعیت نمونه برداری شده در رابطه با تعمیم نتایج از جامعه مورد مطالعه به جامعه هدف باید به این پرسش پاسخ داد كه آیا جامعه نمونه برداری شده نمایندهجامعه هدف می باشد یا خیر ؟ در این مورد یك جامعه ( یا نمونه ) در صورتی نماینده جمعیت هدف است كه توزیع خصوصیات یا ویژگیهای مهم آن جامعه با توزیع آن صفات در جامعه هدف یكسان باشد . قضاوت یكسانی در این توزیع بیشتر یك امر بالینی است تا آماری.


 

روشهای نمونه گیری ، دو روش عمده برای نمونه گیری استفاده می ود كه هر یك از آنها نیز روشهای خاص خود را دارد :

1 . نمونه گیری احتمالی ( Probability Sampling)

2 . نمونه گیری غیر احتمالی ( Nonprobability Sampling)

1) نمونه گیری احتمالی : چنانچه هدف محقق اندازه گیری متغیرها در نمونه و تعمیم آن به جامعه باشد مانند مطالعه ای كه هدف آن تعیین میزان شیوع پوسیدگی دندان در جامعه است ، این هدف با نمونه گیری غیر احتمالی تامین نمی شود و بایستی از روشهای نمونه گیری احتمالی استفاده شود .

در نمونه گیری احتمالی ، انتخاب افراد و واحدهای مطالعه به صورت تصادفی است تا اطمینان حاصل شود كه انتخاب بر اساس شانس است و نیز شانس مساوی برای انتخاب شدن هر یك از واحدهای نمونه وجود دارد .

نمونه گیری احتمالی شامل چند روش نمونه گیری است كه عبارت است از :

- نمونه گیری تصادفی ساده ( Simple Random Sampling)

- نمونه گیری تصادفی سیستماتیك ( Systematic Random Sampling)

- نمونه گیری طبقه ای ( Stratified Sampling)

- نمونه گیری خوشه ای ( Cluster Sampling)

- نمونه گیری چند مرحله ای ( Multistage Sampling)

نمونه گیری تصادفی ساده : دراین روش نمونه گیری واحدهای مورد انتخاب دارای شانس مساوی برای انتخاب شدن هستند . در این جا قوانین احتمال است كه معین می كند  كدام واحدها یا افراد از جمعیت مادر انتخاب خواهد شد . انتخاب یا از طریق قرعه كشی است و یا از طریق استفاده از جدول اعداد تصادفی . در روش قرعه كشی ابتدا كلیه واحدها یا افراد شماره بندی شده و یا اسامی آنها تهیه می شود و سپس به قید قرعه از بین آنها تعداد لازم برای نمونه انتخاب می شود .

در روش اعداد تصادفی می توان از جدول اعداد تصادفی و یا از كامپیوتر استفاده كرد . در روش استفاده از جدول اعداد تصادفی با توجه به حجم نمونه اعداد را انتخاب می كنیم مثلاً اگر حجم نمونه دو رقمی است . ابتدا یك عدد دو رقمی را به صورت كاملاً تصادفی مثلاً با قرار دادن نوك مداد انتخاب كرده و سپس جلو رفته و اعداد دو رقمی را انتخاب می كنیم تا جایی كه به تعداد مورد نیاز انتخاب كرده باشیم .

نمونه گیری تصادفی سیستماتیك ( منظم ) : در این روش تعداد نمونه مورد نیاز ( n) ، از كل جامعه آماری (N) انتخاب می گردد . ابتدا فاصله نمونه گیری ( K) را به صورت زیر محاسبه می كنیم :

تعداد اعضای جامعه مورد مطالعه K

      تعداد اعضای نمونه

سپس بین عدد 1 تا K یك عدد به طور تصادفی انتخاب میكنیم و بعد واحدها یا افراد بعدی را با فاصله K از عدد مذكور انتخاب می نماییم . در این روش حتماً تهیه لیست از جامعه مورد مطالعه قبل از همه لازم است .

به طور مثال اگر بخواهیم از بین 1000 بیمار 100 نفر را با استفاده از این روش انتخاب كنیم . ابتدا لیست هزار نفره تهیه می كنیم . سپس فاصله نمونه گیری را محاسبه می كنیم :

در مرحله بعدی یك نفر از بین 1 تا 10 را به طور تصادفی انتخاب می كنیم . اگر به طور مثال شماره 5 انتخاب شده باشد ، نفرات بعدی با فاصله ده تایی انتخاب می شوند : شماره های 15 ، 25 ، 35 ، 45 ، 55 و ... به ترتیب انتخاب خواهند شد .

نمونه گیری طبقه ای : در این روش نمونه گیری برای اجتناب از اشكالاتی كه ممكن است در روش قبلی با آن مواجه شویم ، افراد جامعه آماری را بسته به خصوصیاتی كه آنها را از یكدیگر متمایز می سازد به طبقات مختلف تقسیم می كنیم . سپس به تعداد مورد نیاز و متناسب با جمعیت هر یك از طبقات افراد نمونه را انتخاب می كنیم . انتخاب افراد می تواند هم به روش تصادفی باشد  و هم به روش تصادفی سیستماتیك .

به طور مثال از یك جامعه آماری 10000 نفری كه 15 درصد آن دانشجو ، 20 درصد كارمند اداری ، 30 درصد كارگر و 35 درصد كشاورز هستند می خواهیم 400 نفر نمونه انتخاب كنیم . در مرحله اول تعداد مورد نیاز را در هر یك از این طبقات بر حسب درصدهای فوق معین می كنیم كه به شرح زیر است :

تعداد افراد نمونه از بین دانشجویان 60=15/0 ×400

تعداد افراد نمونه از بین كارمندان 80 = 2/0 × 400

تعداد افراد نمونه از بین كارگران 120 = 30/0 × 400

تعداد افراد نمونه از بین كشاورزان 140=35/0 × 400


 

مجموع افراد انتخاب شده از طبقات 400 نفر خواهد بود ( 400 = 140 + 120 + 80 + 60 ) در مرحله دوم از هر یك از طبقات جمعیت و با استفاده از روش تصادفی ساده یا سیستماتیك افراد نمونه را انتخاب می كنیم .

مزیت بزرگ این نمونه گیری بر نمونه گیریهای قبلی در این است كه نسبت طبقات در بین افراد نمونه با نسبت طبقات در جامعه آماری تطابق دارد و شرایط یكسان بودن شانس انتخاب برای كل افراد جامعه تحقق پیدا می كند .

توجه: در جمعیتهای ناهمگن یا نامتجانس كه توزیع جمعیت در گروهها و طبقات مختلف متفاوت است ، از روش نمونه گیری طبقه ای استفاده می شود .

نمونه گیری خوشه ای : در این روش نمونه گیری ، یك نمونه تصادفی از گروهها یا خوشه هایی از افراد و نه واحدهای منفرد گرفته می شود به عبارت دیگر واحدهای نمونه گیری خوشه هایی هستند نظیر خانواده ها ، مدارس ، بیمارستان ها ، بلوكهای شهری ، دهكده ها و غیره . در این جا فهرستی از خوشه ها تهیه كرده و به روش تصادفی از بین آنها نمونه را انتخاب می كنیم سپس افرادی را كه در هر یك از خوشه ها قرار دارند مطالعه می كنیم .

برای مثال اگر بخواهیم از بین دانش آموزان دبستانهای دخترانه تهران نمونه ای برای بررسی بهداشت دهان و دندان انتخاب كنیم . ابتدا لیست تمام مدارس ابتدایی دخترانه تهران را تهیه كرده و سپس به صورت تصادفی چند مدرسه را از بین آنها انتخاب و دانش آموزان را معاین می كنیم . تعداد خوشه های صرفه جویی در وقت و هزینه و جلوگیری از پراكنده بودن نمونه های انتخاب شده در سطح شهر یا منطقه است .

نمونه گیری چند مرحله ای : در این روش نمونه گیری ، ابتدا از بین خوشه های جمعیت مورد مطالعه به صورت تصادفی نمونه را انتخاب می كنیم . سپس از افراد هر خوشه نیز به صورت تصادفی تعدادی را انتخاب می نماییم ، كه در این صورت نمونه گیری حالت دو مرحله ای پیدا می كند . چنانچه در داخل خوشه های انتخاب شده ( مثل شهرستانها و پروژه های ملی ) ، خوشه های دیگری ( مثل روستاها ) را انتخاب كنیم  و داخل هر روستای منتخب شده به طور تصادفی افرادی را انتخاب كنیم ، نمونه گیری حالت سه مرحله ای پیدا می كند .

2- نمونه گیری غیر احتمالی

زمانی كه در انتخاب نمونه هیچگونه روش تصادفی به كار گرفته نشود ، نمونه گیری حالت غیر احتمالی به خود می گیرد كه بر دو نوع است : نمونه گیری آسان و نمونه گیری سهمیه ای .

نمونه گیری آسان : نمونه گیری آسان ( Convenient Sampling)  روشی از نمونه گیری است كه برای سهولت و آسانی كار از افراد و واحدهایی در نمونه مورد مطالعه استفاده می گردد كه در زمان مطالعه در دسترس هستند . برای مثال انتخاب تمام مراجعه كنندگان به یك درمانگاه تا سقف تعداد مورد نیاز ، نمونه گیری از نوع آسان است . فرق این روش با سرشماری آن است كه در این روش از یك جامعه مورد مطالعه تعداد محدودی برای نمونه گیری انتخاب می شود ولی در روش سرشماری همه افراد جامعه مورد مطالعه تحت بررسی قرار می گیرند .

نمونه گیری سهمیه ای : نمونه گیری سهمیه ای ( Quota Sampling) روشی از نمونه گیری غیر احتمالی است كه در آن برای هر یك از طبقات با زیر گروههای جامعه مورد مطالعه سهمیه ای در نظر گرفته می شود . روش انتخاب به صورت غیر احتمالی و از بین افراد در واحدهای در دسترس است ، اما متناسب با تعداد هر یك از طبقات با گروههای تشكیل دهنده جامعه آماری برای مثال پژوهشگری می خواهد در مورد آگاهیهای بهداشتی مردم در یك محله از شهر تحقیق كند . تعداد مورد نیاز او اگر به طور مثال 1000 نفر باشد ، این افراد را متناسب با تعداد افراد بی سواد و باسواد از بین افراد در دسترس انتخاب می كند . مثلاً اگر جمعیت محله 10000 نفر باشد كه 8000 نفر آنها باسواد و 2000 نفرشان بی سواد باشند ، تركیب نمونه انتخاب شده شامل 800 نفر باسواد و 200 نفر بی سواد در دسترس پژوهشگر خواهد بود .

حجم نمونه Sample size

تقریباً تمامی محققان در ابتدای مطالعه با این سئوال كه چند نفر را باید وارد مطالعه كننده روبرو هستند . یكی از باورهای شایع این است كه هر قدر اندازه نمونه مورد مطالعه بزرگ تر باشد ، تحقیق بهتر خواهد بود . این باور الزاماً صحیح نمی باشد . به طور كلی به جای انتخاب نمونه ای با حجم مازاد بر نیاز ، بهتر است به گردآوری صحیح تر و دقیق تر داده ها بپردازیم . كم بودن حجم نمونه نیز همیشه دلیل بر عدم انجام مطالعه نیست .

محاسبه حجم نمونه برای انجام مطالعه فرایندی نیازمند تفكر است و تنها با استفاده از فرمولهای آماری حل نمی شود ، اگر چه كه استفاده از فرمولها در محاسبه حجم نمونه لازم است ولی این كار نیازمند توجه به نكات متعددی است كه به اهم آنها در زیر اشاره شده است .

محاسبه حجم نمونه مستلزم ارائه مقادیر پارامترهایی نظیر میانگین ، واریانس ، نسبت مورد مقایسه ، سطح اطمینان ، توان و دقت و .. بر حسب اهداف ، نوع مطالعه  ، پراكندگی داده ها ، نوع متغیرهای مورد بررسی ، منابع و .. می باشد .

چنانچه مداركی دقیق از این مقادیر در دسترس نباشد می توان از اطلاعات مقالات مشابه و یا از نتایج مطالعه مقدماتی ( Pilot Study ) استفاده كرد .

هر قدر پراكندگی داده ها بیشتر باشد ،برای حصول به دقت مورد نظر ، به تعداد بیشتری از افراد نیاز داریم .

هر گاه هدف نشان دادن اختلاف معنی دار بین دو گروه است، هر چه این اختلاف بیشتر باشد حجم نمونه لازم برای نشان دادن آن كمتر خواهد بود در مرحله بعد حجم نمونه بستگی دارد به این كه ما بخواهیم معنی دار بودن نتیجه را با چه احتمالی پیدا نماییم هر اندازه حجم نمونه بزرگ تری انتخاب شود ، احتمال یافتن اختلاف معنی دار بیشتر است .

در مواقعی كه تعداد اهداف و متغیرهای مطالعه خیلی زیاد است ، كه هر كدام از آنها حجم نمونه خاص خود را نیاز دارند ، راه حلهای متفاوتی را می توان در نظر گرفت ، كه به دو مورد از آنها اشاره می كنیم :



 

1- ساده ترین راه حل این است كه بزرگ ترین حجم نمونه را انتخاب كنیم .

2- راه دوم آن است كه بر اساس هدفی كه از بقیه اهمیت بیشتری دارد ، حجم نمونه را محاسبه كنیم .

به طور كلی برای تعیین حجم نمونه باید مراحل زیر طی شود :

اهداف را به دقت مشخص كنید بدانید كه هدف مورد نظر تحلیلی است یا توصیفی و برای رسیدن به آن چه متغیرهایی باید اندازه گیری شود .

ترتیب اهمیت خود را مشخص كنید .

برای اهداف مورد نظر مقادیر واریانس ، حدود اطمینان ، توان ، دقت و ..  قابل قبول را تعیین نمایید .

با در نظر گرفتن امكانات موجود حجم نمونه را مشخص كنید .

از محاسبه حجم نمونه ، نحوه محاسبه و توجیه آن باید در طرح پیشنهادی قید گردد .

 


طبقه بندی: روش تحقیق، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 8 خرداد 1398 توسط ab azizi


  • paper | خرید رپورتاژ آگهی | buy Reproduction
  • فروش بک لینک رایگان | قالب وبلاگ
  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic